امروز داشتم فکر می کردم :ما به رضا زاده قهرمان می گیم چون زور داره. چون بالاخره اسم ایرانو مطرح کرده. بهش بها میدیم .واسه اش کف میزنیم٬ وقتی یه جایی ٬ یه بار دیگه اسم کشورمونو مطرح می کرد ٬ به هم زنگ میزدیم و تبریک می گفتیم ٬بعد چهار ساعت حول محور این مسئله بحث می کردیم و  وزنه برداری رضازاده رو تفسیر می کردیم. وقتی خداحافظی کرد٬ همه مون غصه خوردیم رضا زاده که خیلی زور داره دیگه نمی خواد مسابقه بده.

بعد یه نفر مثل شیرین عبادی که اهل عقل و تفکر بود٬ برامون جایزه نوبل گرفت. کف نزدیم ٬ درباره اش حرف نزدیم . تو تلوزیون با هاش مصاحبه نکردن. کسی اعلام نکرد که این خانوم اسم ایرانو مطرح کرده. از کنارش گذشتیم. حتی وقتی داشتیم رد می شدیم زیر لب نگفتیم مبارک باشه. نگفتیم این خانوم که عقل داره ٬ اهل تفکر اسم ایران و بزرگ کرده. کسی چیزی نگفت. می خوام بگم اگه الان انقدر اوضاعمون آشفته است ٬ واسه همینه. به تفکر و اندیشه دیگران اهمیت نمیدن. واسه شون قیمت نداره.